دیاکو : ایران را پرورانده و ساختم تا پناهگاه آزدگان باشد
.............................................................

زندگی مثل پیانو است,دکمه های سیاه برای غم ها و دکمه های سفید برای شادی ها .اما زمانی می توان آهنگ زیبایی نواخت که دکمه های سیاه و سفید را با هم بفشاری

دیاکو : ایران را پرورانده و ساختم تا پناهگاه آزدگان باشد
.............................................................

آنچه که هستی هدیه خداوند به توست و آنچه که میشوی هدیه تو به خداوند است.پس بینظیر باش.

دیاکو : ایران را پرورانده و ساختم تا پناهگاه آزدگان باشد
.............................................................

برون شو ای غم از سیـ-ـنه که لطف یار می‌آید             تو هم ای دل ز من گم شو که آن دلدار می‌آید
نگویم یار را شادی که از شادی گذشتست او             مرا از فرط عشق او ز شادی عار می‌آید
مسلمانان مسلمانان مسلمانی ز سر گیرید             که کفر از شرم یار من مسلمان وار می‌آید
برو ای شکر کاین نعمت ز حد شکر بیرون شد             نخواهم صبر گر چه او گهی هم کار می‌آید

آنچه که هستی هدیه خداوند به توست و آنچه که میشوی هدیه تو به خداوند است.پس بینظیر باش.