اگه الان وقت ندارین همشو بخونین شماره  2 رو بخونین:

1)

ما ایرانیا از قدیم معروف به دانایی و علم و معرفت و باهوشی و کلی خصیصه ی دیگه ی خوب بودیم و یه جورایی همه ما رو جزء برترین افراد عالم قبول داشتن،و بهترین و معروفترین دانشمندا رو تو هر زمینه ای میتونین در ایران پیدا کنین....کــسانی که الا ما فقط اسمشونو میدونیم و یکیش خودم ،اطلاعات کاملی از همشون در مورد زندگیشون نداریم.....یه دورانی زمان شکوفایی علم و ادب تو ایران بود(البته من تاریخ دان نیستم و اطلاعات دقیقی هم ندارم،بلکه با توجه به شنیده هایی که درسته میگم)و اون موقع بود که دانشمندای بزرگی مثل خوارزمی وابو علی سینا و...شدن پدر علم یا یکی از بهترین منابع علم خودشون.....گذشت و رسید به ما....توی دوران شاهان این اواخر،بخصوص پهلوی ،دیگه از اراده و علم مردم چی مونده بود؟یه مثل معروفی هست که من فهمیدم اینو زمان پهلوی بین مردم رایج کرده بودن(دبیر تاریخمون میگفت)که ایرانی آفتابه هم نمیتونه بسازه!!!!
 حتما همتون شنیدین...کدومتون اینو قبول دارین؟؟؟؟با این پیشرفتی که بعد از پیدا کردن خودمون ،بعد انقلاب بدست آوردیم... دبیرمون میگفت زمان شاه ما سازنده هیچی نبودیم،حتی سوزن خیاطی رو هم وارد میکردیم!!!!اونم بخاطر وابستگی شدید به غرب و باوروندن مردم به اینکه هیچ کاری نمیتونن خودشون بکنن.....
اینا همه رو گفتم که برم سر اصل مطلب!!!و بگم که ،هممون خوب میدونیم که دشمنای زیادی  داریم...بنظرتون همینطوره؟؟؟؟
نمیدونم آیا کــسی باز هم سر اینکه ما دشمن داریم و علیه ما توطئه میشه اختلاف داره؟؟؟؟
توطئه دشمن وجود داره و هر بار به شیوه ای میخواد ما رو از حرکت باز داره...راستش من تحلیلگر نیستم ،ولی در حد فهمیده های خودم حرف میزنم......